بی ام و M1000R پرچمدار ابرنیکد بی ام و است؛ محصولی که بر پایه موتورسیکلت همولوگیشن سوپربایک این شرکت طراحی شده، اما با دستههای صاف و بدون پوسته جلویی عرضه میگردد.
بی ام و در سال ۲۰۲۱ نسخه بهروز شده و بسیار مورد انتظار S1000R را روانه بازار کرد، اما این مدل برای برخی از موتورسواران آنچنان که باید جلب توجه نکرد؛ دلیل ساده بود: قدرت آن. بسیاری انتظار داشتند که این موتورسیکلت به پیشرانه تمامعیار S1000RR مجهز شود، همان موتوری که سیستم زمانبندی متغیر سوپاپها (ShiftCam) را دارد، اما در عوض، بی ام و موتور ضعیف تری را روی آن نصب کرد.
S1000R با تولید فقط ۱۶۳ اسببخار از پیشرانه ۹۹۹ سیسی چهارسیلندر خطی خود، یکی از کمقدرتترین ابرنیکدهای جدید موجود در بازار است، به ویژه در مقایسه با رقبایی مانند Ducati Streetfighter V4 و MV Agusta Brutale 1000RR. اما دقیقاً به همین دلیل که قدرت بیش از اندازه احمقانهای ندارد، S1000R یک دستگاه فوقالعاده در دنیای واقعی است؛ قدرتی بیش از اندازه کافی برای جاده و حتی روزهای پیست دارد. برای استفاده روزمره، این موتورسیکلت کاربردیتر و سرگرمکنندهتر از هیولاهای ۲۰۰ اسببخاری است.
اما داستان M1000R جدیتر است.
نقاط قوت:
- اولین نیکد بالای ۲۰۰ اسببخار لذتبخش در هر سرعتی: بی ام و موفق شده هیولایی ۲۰۷ اسببخاری بسازد که در دورهای پایین، رام و قابل استفاده است و در دورهای بالا، به یک سوپربایک وحشی تبدیل میشود.
- فناوری ShiftCam: این سیستم ناجی بی ام و M1000R است. ترکیبی از قدرت افسانهای در دور بالا و گشتاور عالی در دور پایین، همه در یک حرکت یکپارچه ارائه میشود.
- تجهیزات فوقالعاده: از اکروپویچ تیتانیوم و زنجیر M Endurance گرفته تا کلاج بدون کلید و باتری لیتیومی سبک.
- هندلینگ دقیق و فرمان سبک: علیرغم قدرت بالا، فرمان سبک و دقیق است و سیستم تعلیق نیمهفعال به راحتی قابل تنظیم است.
- قیمت رقابتی در برابر رقبای ایتالیایی: از Ducati Streetfighter V4S و MV Agusta Brutale 1000RR ارزانتر است.
نقاط ضعف:
- موتور فاقد شخصیت و هیجان صوتی: پیشرانه چهارسیلندر خطی، برخلاف V-twin، V4 یا سهسیلندرها، فاقد حس روح و درام صوتی است و کمی وزوز میکند.
- تفاوت اندک با S1000R در سرعتهای جادهای: در سرعتهای معمولی جاده، تفاوت محسوسی با نسخه ارزانتر و کمقدرتتر S1000R احساس نمیشود.
- بالچهها در جاده بیفایده هستند: بالچههای آیرودینامیکی که ۱۱ کیلوگرم داونفورس در ۲۱۸ کیلومتر بر ساعت تولید میکنند، در سرعتهای جادهای هیچ تأثیری ندارند.
- لاستیکها در جاده سرد دیر گرم میشوند.
برای درک بیشتر و تصور راحت تر در مورد راحتی در جاده، میتوان از بی ام و R 1300 RS به عنوان مثال خوبی یاد کرد که به خوبی برای سفر های طولانی و مستهلک بهینه شده است.
بی ام و M1000R
کیفیت سواری بی ام و M1000R: بهینه برای پیست اما قابل استفاده در جاده
بی ام و M1000R از شاسی آلومینیومی ریختهگری مشتقشده از سوپربایک و سیستم تعلیق نیمهفعال مارزوکی استفاده میکند. فنرهای جلو کمی سفتتر و تنظیمات میرایی فشردهسازی قویتر است که سواری سفتتر و توانایی بیشتر در پیست را به ارمغان میآورد. با وجود این تنظیمات رقابتی، به لطف حالتهای رانندگی، به راحتی میتوان سیستم تعلیق را تنظیم کرد. فرمان سبک و دقیق است و دمپر فرمان نیز قابل تنظیم میباشد.
ترمزها از کالیپرهای مونوبلاک رادیال چهار پیستونه نیسین و استوانک اصلی رادیال (از M1000RR و S1000R جدید) استفاده میکنند. قدرتمند هستند و حس محکمی به اهرم ترمز منتقل میکنند.
پیشرانه بی ام و M1000R قدرت افسانهای با کمک ShiftCam دارد!
بی ام و مجبور نبود، اما تصمیم گرفت به مسابقه ۲۰۰ اسببخار بپیوندد. بی ام و M1000R مجهز به پیشرانه ۲۰۷ اسببخاری S1000RR مدل ۲۰۲۳ است که آن را به قدرتمندترین ابرنیکد حال حاضر جهان تبدیل میکند. این موتور ۴۴ اسببخار بیشتر از S1000R تولید میکند و دورتر میزند (اوج قدرت در ۱۳,۷۵۰ دور در دقیقه در مقابل ۱۱,۰۰۰ دور). انتظار میرود چنین ارقامی موتوری تند و تیز بسازند که در سرعتهای پایین عملاً بیفایده است (مشکل همه سوپربایکها و ابرنیکدهای بالای ۲۰۰ اسببخار)، اما ShiftCam نجاتبخش است.
در جادههای کوهستانی، ام۱۰۰۰آر به اندازه S1000R فرمانپذیر، لذتبخش و آسان برای استفاده است. فقط در پیست آلمریا و زمانی که شتاب وحشیانه آن را در دندههای بالاتر تجربه میکنید، متوجه میشوید روی چه دستگاه به شدت سریعی سوارید.
پیشرانه S1000RR
کیفیت ساخت: خوب اما نه چندان لوکس
کیفیت ساخت عموماً خوب است، اگرچه به اندازه برخی رقبای اروپایی پرجزئیات و لوکس نیست. مشکل خاصی در مورد S1000R جدید گزارش نشده، اگرچه مدلهای اولیه S1000RR (که موتور مشترکی با M1000R دارد) دچار مشکلات مکانیکی و فراخوان شدند که به نظر میرسد اکنون برطرف شدهاند.
ارزش در برابر رقبا: ارزانتر از رقبای ایتالیایی
بی ام و M1000R از Ducati Streetfighter V4S و MV Agusta Brutale 1000RR ارزانتر است. اما از KTM 1290 Super Duke R و Aprilia Tuono V4 Factory (که به دلیل موتورهای V-twin و V4 خود شخصیت بیشتری دارند) گرانتر است. Triumph Speed Triple RS و Yamaha MT-10 SP نیز ارزانتر هستند، ناگفته نماند S1000R استاندارد با قیمت ۱۲,۸۵۵ پوند یا S1000R Sport با ۱۴,۷۳۵ پوند که مجموعه مشابهی از الکترونیک و تعلیق نیمهفعال دارد.
تجهیزات بی ام و M1000R؛ انبوهی از آپشنهای M
M1000R علاوه بر سطح تجهیزات عالی S1000R Sport، دارای کمکراننده الکترونیکی جدید برای لغزش در پیچها هنگام ترمزگیری، اگزوز انتهایی تیتانیوم اکروپویچ، زنجیر M Endurance، پایههای فرمان آلومینیومی تراشیده، آینههای انتهای دسته، اهرمهای بیلیت آلومینیومی، محافظ زیر موتور، باتری لیتیومی سبک، نگهدارنده پلاک کوچک و استارت بدون کلید است. کویکشیفتر/اتوبلیپر فوقالعاده دقیق است و مانند یک موتور مسابقهای شما را در دندهها پرتاب میکند.
تجهیزات فراوان
درنهایت؟! یک شاهکار مهندسی اما کمی بی روح
بی ام و M1000R یک دستاورد مهندسی شگفتانگیز است. این اولین موتورسیکلت بالای ۲۰۰ اسببخار است که در هر سرعتی سواری با آن لذتبخش میباشد. قدرت افسانهای در دور بالا با کمک سیستم ShiftCam با قابلیت استفاده روزمره در دور پایین ترکیب شده است. تجهیزات، هندلینگ و ترمزهای آن در کلاس خود بینظیر هستند.
با این حال، اگر به دنبال شخصیت، هیجان صوتی و روح یک پیشرانه خاص (مثل V-twin، V4 یا سهسیلندر) هستید، موتور چهارسیلندر خطی M1000R کمی بیروح و خشک به نظر میرسد. همچنین، در سرعتهای قانونی جاده، تفاوت چندانی با نسخه ارزانتر S1000R احساس نمیشود.
اگر پول لازم را دارید و خواهان قدرتمندترین و از نظر فنی پیشرفتهترین ابرنیکد بازار هستید، بی ام و M1000R انتخابی بینظیر است. اما اگر به دنبال ارزش خرید بیشتر یا شخصیت موتور پراحساستر هستید، رقبای اروپایی و حتی S1000R معمولی گزینههای هوشمندانهتری هستند.
در کانال آپارات ما می توانید فیلم های بیشتری از خودروهای مختلف مشاهده کنید.
