در دنیای موتورسیکلتهای ادونچر مقرونبهصرفه و با حجم موتور پایین، جلب توجه کار دشواری است. اما ریجو آونچورا 307 رالی در میان رقبای قدرتمند دیگر، توانسته سر و صدایی به پا کند. این شرکت اسپانیایی بیشتر هشت دهه از فعالیت خود را صرف ساخت موتورسیکلتهای اسپورت کوچک و مناسب برای یادگیری و همچنین موتورسیکلتهای شهری کرده است. اما در سالهای اخیر، با خرید حقوق ساخت مدلهای GasGas (پیش از تملک توسط KTM) و سپس توسعه موتورسیکلتهای اختصاصی خود، به طیف کاملی از محصولات رقابتی آفرود راه یافته است.
ریجو آونچورا 307 بخشی از یک مسیر تازه دیگر است: موتورسیکلتهای ادونچری که با همکاری غول صنعت موتورسیکلتسازی چین، شرکت لونسین (Loncin)، ساخته شدهاند. اما در حالی که پیشرانه و فرآیند تولید چینی است، کار سخت تحقیق و توسعه توسط اسپانیاییها انجام شده است. این کار تا حدی بر پایه حضور در رالی توآرگ شکل گرفته که مسیرهایی در شمال آفریقا را دنبال میکند که رالی اصلی پاریس-داکار از آنها عبور میکرد.
هسته اصلی طراحی با توجه به این ریشهها باید قابل اعتماد باشد. همچنین قطعات نهایی به گونهای انتخاب شدهاند که فراتر از نیاز کار باشند، این در حالی است که قیمت درخواستی به طرز تعجب آوری پایین است: فقط ۴۵۹۹ پوند برای نسخه استاندارد، و ۴۹۹۹ پوند برای نسخه آونچورا 307 رالی R که به صورت استاندارد دارای (bash guard)، لاستیکهای آجدار میشلن ترکر و گرافیکهای رقابتیتر است.
تمرکز این موتورسیکلت قطعاً بیشتر به سمت انتهای طیف ادونچرهای متمایل به راههای خاکی است، اما صفحه نمایش رنگی TFT جامع و کلیدهای دارای نور پسزمینه، کمی از ظرافت و نرمی دنیای آسفالت را به آن اضافه کردهاند که نزدیکترین رقبای آن، یعنی هوندا CRF300L رالی و Voge ۳۰۰ رالی، از آن بیبهرهاند.
این موتورسیکلت به هیچ وجه یک ماشین معجزهآسای همهکاره نیست. کروز کردن با سرعت ۱۱۰ کیلومتر بر ساعت امکانپذیر است، اما برای رسیدن به آن در دنده آخر به ۸۰۰۰ دور بر دقیقه نیاز دارید. در نتیجه مصرف سوخت به شدت افزایش مییابد و اگر مرتب این کار را تکرار کنید، به موتور کوچک تکسیلندر لطفی نخواهد شد. بهتر است به سرعت ۹۵ کیلومتر بر ساعت یا کمتر پایبند باشید، از جادههای کوچک عبور کنید و آنها را با مسیرهای خاکی و جادههای پهن ترکیب کنید. به جرأت میتوان گفت این هدف اولیه یک موتورسیکلت ادونچر کوچک است.
ریجو آونچورا 307 رالی سبک است، راندن آن در آسفالت آسان و دوستداشتنی است و به طور شگفتانگیزی در مسیرهای خاکی توانمند است و برای این قیمت، تواناییهای آن چندان تحت تأثیر قرار نگرفته است. هنوز این موتور به طور مستقیم با رقبایش آزمایش نشده است. ممکن است برای اینکه به عنوان منطقیترین و همهجانبهترین گزینه در نظر گرفته شود، کمی بیش از حد به آفرود متمایل باشد، اما شکی نیست که بهترین ارزش خرید را در میان موتورسیکلتهای کوچک ادونچر دارد.
ریجو آونچورا 307 رالی
کیفیت سواری و ترمزهای فراتر از انتظار
سیستم تعلیق کاملاً قابل تنظیم فاقد هرگونه برند خاصی است و احتمالاً ساخت چین میباشد. انتظارات پیش از رانندگی پایین است، اما کشف این موضوع که سیستم تعلیق ریجو آونچورا 307 رالی در حالت تحویل، سفت و کنترلشده است، یک غافلگیری خوشایند محسوب میشود. کمک فنرهای هوندا و voge که به سختی قابل تنظیم هستند، در سمت نرم قرار دارند و اگر راکب سنگینوزنی باشید یا با هر نوع هیجانی رانندگی کنید، به راحتی دچار آشفتگی میشوید.
موتورسیکلت آزمایشی ما را با تنها دو مایل کارکرد تحویل گرفتند و متوجه شدیم که برای هر دو نوع ضربات جاده و آفرود کمی بیش از حد سفت است. این مشکل ممکن است با طی مسافت بیشتر و جاافتادن قطعات برطرف شود، اما ما تصمیم گرفتیم که تنظیمات (compression damping) را کمی نرمتر کنیم و متوجه تأثیر شگفتانگیز و رضایتبخش آن شدیم. با وجود کورس نسبتاً بلند ۲۳۵ میلیمتری، حرکت بیش از حد بدنه وجود ندارد و پس از تنظیم، توانایی جذب چالهها، ریشهها و سایر ضربات بزرگ زمین، بهتر از بسیاری از رقبای مستقیم آن است. در مسیرهای خاکی، حس و حال یک موتورسیکلت تریل کوچکتر را القا میکند. در واقع حتی از برخی از آنها هم بهتر است.
وزن اندازهگیری شده در حالت آماده به کار (با سوخت کامل) تنها ۱۶۰ کیلوگرم است. برای مقایسه، هوندا CRF300L رالی روی ترازو حدود ۱۵۳ کیلوگرم وزن دارد، اما این اختلاف ۷ کیلوگرمی کاملاً به دلیل ظرفیت سوخت بیشتر ریجو آونچورا 307 است. اگر باک ۲۰.۵ لیتری را کاملاً پر نکنید، تفاوتی بین این دو وجود نخواهد داشت. همچنین نحوه قرارگیری بخش پایینی باک، وزن سوخت را پایین و در دو طرف سیلندر متمرکز میکند و از حس سنگینی در قسمت بالا جلوگیری میکند.
فاصله محوری کوتاه است (۳۵ میلیمتر کمتر از CRF و ۹۰ میلیمتر کمتر از رویال انفیلد هیمالین ۴۵۰) بنابراین بسیار چابک است. در کل، حس تعادل آسانی دارد، به ویژه زمانی که در طول آزمایش اواسط زمستانی ما با مسیرهای خاکی خیس و لجنی سر و کار داشتیم. ریجو آونچورا 307 در مسیرهای آسفالت نشده در دنده سوم با قدرت به پیش می رود. وضعیت رانندگی چه ایستاده و چه نشسته، جادار است و هیچ دلیلی برای شکایت به من (با قد ۱۸۳ سانتیمتر) نداد. راکبان کوتاهتر با قد حدود ۱۷۲ سانتیمتر نیز به دلیل باریکی خودرو به راحتی میتوانند کف پا را به زمین برسانند.
ABS به صورت استاندارد است و طبق قانون به طور پیشفرض فعال میباشد، اما غیرفعال کردن آن آسان است. ترمزها خود قابل قبول هستند، نه بیشتر. با این حال، هنگامی که ABS در جاده فعال است، به طور غافلگیرکنندهای خوب عمل میکند. این موتورسیکلت در جاده نیز خوب است. اخلاق خوشایند و رام آن، آن را به گزینهای مناسب برای رفت و آمد روزانه در شهر و همچنین یک ابزار آخر هفته برای ماجراجویی درون و بیرون جاده تبدیل کرده است.
پیشرانه قدرتمند ریجو آونچورا 307: مناسب برای مسیرهای خاکی
قدرت اندازهگیری شده در چرخ عقب معادل ۲۴ اسببخار و ۲۱.۷ نیوتنمتر گشتاور است که کاملاً منطقی توصیف میشود. این قدرت برای رانندگی در مسیرهای سبز (green-laning) و تریل عمومی کافی است. صعودهای بزرگ و مسیرهای واقعاً فنی ممکن است خارج از محدوده تواناییهای آن باشند، اما به هر حال این موتورسیکلت برای آن کارها ساخته نشده است.
این پیشرانه از موتور KLX250/300 کاوازاکی مشتق شده است. بهترین بخش قدرت آن در محدوده ۵۰۰۰ تا ۸۰۰۰ دور در دقیقه قابل دسترسی است، جایی که گشتاور میانی خوبی دارد. شتاب آن به راحتی به ۹۵ کیلومتر بر ساعت میرسد. قدرت خاص خودش را دارد. اگر به سرعت بزرگراهی نیاز باشد، به راحتی روی صفحه نمایش سرعت ۱۱۰ کیلومتر بر ساعت را نشان میدهد، اما فشار برای عبور از آن کُند است و حس خوبی ندارد. بیشترین توانایی آفرود آن، همانطور که انتظار دارید، در مسیرهای خاکی است.
دنده اول آنقدر کوتاه است که عملاً کاربردی نیست. تعویض دنده به سمت بالا قابل قبول است، اما تعویض به سمت پایین کمی سُست و لق است و اگر موتور متوقف باشد، تقریباً غیرممکن میشود.
اگر یک راکب با تجربه تریل باشید، قدرت کافی برای انجام کارها وجود دارد. برای تازهکارانی که راه خود را در این حوزه جدید پیدا میکنند، این موتورسیکلت دوستانه و قابل مدیریت است؛ دقیقاً برای کاربری که احتمالاً از آن انتظار میرود، به خوبی طراحی شده است.
پیشرانه قدرتمند
کیفیت ساخت: کمی دست و پنجه نرم کردن لازم است
با این قیمت، شما یک محصول ممتاز نمیخرید، بنابراین مصالحههایی وجود دارد، اما نه به اندازه ای که شکاکان موتورسیکلتهای چینی انتظار دارند. زنجیر موتورسیکلت تست ما عملکرد خوبی در برابر چندین روز تریلرانی و شستشوی بعدی نداشت و حلقههای جانبی آن زنگ زد. مشکل بزرگی نیست؛ اگر زمان زیادی را در مسیرهای خاکی بگذرانید، تعویض زنجیر با یک نمونه ممتاز سرمایهگذاری بزرگی نیست.
پس از شستشوی مکرر، یک نوار نارنجی کوچک از یک صفحه تقویتی روی شاسی ظاهر شد؛ ظاهراً زیر آن به خوبی پوشش داده نشده و شکافهای کوچک اجازه نفوذ آب را میدهند. توصیه ما این است که خودرو را در نقاطی مانند این با اسپری ضد خوردگی آماده کنید، یک دردسر جزئی. جدیترین مشکل، کمک فنر عقب بود. یاتاقانهای شل در دو انتها باعث ایجاد ضربه در حالت باز شدن کامل میشد و همچنین نشت روغن پیدا کرد.
مشکل را به واردکننده بریتانیایی گزارش دادیم که به سرعت آن را با کارخانه پیگیری کرد. به گفته آنها، کارخانه کمک فنرهای جدیدی برای تمام موتورسیکلتهای دسته اول که به نمایشگاهها میروند ارسال کرده است، بنابراین امیدواریم این یک مشکل اولیه و یکباره در حال رشد باشد.
این تصویر ایدهآلی را ترسیم نمیکند و برای بسیاری از موتورسیکلتها دلیلی برای دوری از آنها بود. با این حال، سواری عالی و قیمت پایین ریجو آونچورا 307 باعث میشود احساس کنیم که کمی دستی بودن و شاید مجبور شدن به تماس با نمایندگی برای یک یا دو مورد ادعای گارانتی جزئی، غیرمنطقی نیست.
کیفیت ساخت قابل قبول
ارزش شگفتانگیز و بینظیر در برابر رقبا
ارزش خرید، عامل اصلی در مالکیت ریجو آونچورا 307 خواهد بود و بلافاصله پس از آن، توانمندیهای آن قرار دارد. تنها رقیب همخانواده آن، voge ۳۰۰ رالی با قیمت ۳۷۹۹ پوند، از آن ارزانتر است. قیمت ریجو به طور قابل توجهی از هر رقیب دیگری مانند رویال انفیلد هیمالین ۴۵۰ (۵۷۵۰ پوند)، KTM 390 ادونچر R (۶۱۹۹ پوند) و هوندا CRF300L رالی (۶۵۹۹ پوند) پایینتر است. در مقابل، شما موتورسیکلتی دریافت میکنید که در آفرود به مراتب از انفیلد بهتر است، هرچند در سرعت زیاد به اندازه آن راحت نیست.
KTM شاسی تصفیهشدهتری دارد و رفتار بهتری در سرعت دارد، اما موتور پر دورتر آن مسلماً در مسیرهای خاکی کاربرپسندتر نیست. و هوندا … یک گزینه قابل اعتماد است، اما هیچ مزیت عملکردی برای ۲۰۰۰ پوند اضافی ارائه نمیدهد.
تجهیزات فراتر از حد انتظار
تصور اینکه چه چیز دیگری را استاندارد از ریجو آونچورا 307 بخواهیم دشوار است: باک بزرگ، صفحه نمایش فانتزی، سیستم تعلیق باکیفیت، محافظ دست، و حتی کلیدهای دارای نور پسزمینه که کمی ظرافت به یک موتورسیکلت سطح ابتدایی اضافه کرده است. تنها نکته منفی در مورد تجهیزات استاندارد، سیستم بلوتوث است. این سیستم به اپلیکیشن Carbit متصل میشود که ناوبری Mapbox را پشت یک دیوار پرداخت قفل کرده است. با این حال، به شما امکان میدهد صفحه تلفن را روی صفحه نمایش آینه کنید، بنابراین اگر از یک اپلیکیشن رایگان روی گوشی هوشمند خود استفاده کنید، روی صفحه نمایش نشان داده میشود.
حداقل یک پورت شارژ USB-A و USB-C در سمت چپ صفحه نمایش برای شارژ نگه داشتن آن وجود دارد. هنوز خبری در مورد در دسترس بودن لوازم جانبی اصلی نیست، اما بازار لوازم جانبی به نظر میرسد فروش قوی را پیشبینی میکند، بنابراین سفارشی کردن ریجو آونچورا 307 رالی با نیازهای خاص شما دشوار نخواهد بود.
صفحه نمایش TFT
