جیپ طی سال‌های اخیر با معرفی اونجر، یکی از مهم‌ترین محصولات تاریخ مدرن خود را روانه بازار کرده است. خودرویی که ابتدا تنها به‌عنوان یک کراس‌اوور تمام برقی معرفی شد، اما امروز خانواده‌ای کامل را تشکیل می‌دهد و با چهار قوای محرکه متفاوت شامل بنزینی، هیبرید خفیف، هیبرید چهارچرخ محرک و نسخه تمام برقی عرضه می‌شود. همین تنوع باعث شده جیپ اونجر بتواند طیف گسترده‌ای از مشتریان را هدف قرار دهد؛ از رانندگان شهری گرفته تا کسانی که آخر هفته‌ها به جاده‌های خاکی و طبیعت‌گردی علاقه دارند.

نکته جالب اینجاست که جیپ با وجود استفاده از پلتفرم مشترک گروه استلانتیس، موفق شده شخصیت خاص برند خود را در اونجر حفظ کند. البته قیمت آن نسبت به برخی خودروهای هم‌خانواده مانند پژو ۲۰۸ یا اوپل کورسا کمی بالاتر است، اما در عوض طراحی، هویت و حس رانندگی متفاوتی ارائه می‌دهد.

طراحی و ظاهر جذاب

جیپ اونجر بدون شک یکی از خوش‌چهره‌ترین کراس‌اوورهای کوچک بازار است. برخلاف بسیاری از رقبا که ظاهری نرم و خانوادگی دارند، این خودرو حتی در کوچک‌ترین ابعاد نیز کاملاً یک جیپ به نظر می‌رسد. جلوپنجره هفت‌شیاره معروف برند، گلگیرهای عضلانی، کاپوت نسبتاً تخت و خطوط ساده بدنه، شخصیت محکمی به خودرو داده‌اند. با اینکه نسخه‌های بنزینی، هیبریدی و برقی از نظر فنی تفاوت‌های زیادی دارند، از بیرون تقریباً غیرممکن است بتوان آن‌ها را از یکدیگر تشخیص داد. تنها نشان کوچک e روی نسخه هیبریدی تفاوت اصلی محسوب می‌شود.

اما نسخه 4xe داستان متفاوتی دارد. سپرهای حجیم‌تر، قلاب‌های بکسل، روف‌بار، فلاپ‌های پلاستیکی بیشتر، افزایش ۱۰ میلی‌متری ارتفاع سیستم تعلیق و تایرهای مناسب مسیرهای خاکی، ظاهری شبیه رانگلر کوچک به آن داده‌اند. حتی امکان سفارش لاستیک‌های آفرودی‌تر نیز وجود دارد. این خودرو ثابت می‌کند که حتی یک کراس‌اوور شهری هم می‌تواند شخصیت مستقل و جذابی داشته باشد؛ موضوعی که در بسیاری از رقبا کمتر دیده می‌شود.

نمای جلو خودرو

کابین و کیفیت ساخت: جادار و مطمئن

با ورود به کابین، همان سبک ساده و کاربردی محصولات جدید جیپ دیده می‌شود. صفحه‌نمایش دیجیتال پشت فرمان و نمایشگر مرکزی ۱۰.۲۵ اینچی طراحی مدرنی ایجاد کرده‌اند و رابط کاربری سیستم اطلاعات و سرگرمی نیز منطقی و استفاده از آن آسان است. پشتیبانی از Apple CarPlay و Android Auto نیز به‌صورت استاندارد ارائه می‌شود.

موقعیت رانندگی یکی از نقاط قوت جیپ اونجر است. صندلی‌ها نسبتاً بلند هستند و دید بسیار خوبی به اطراف فراهم می‌کنند. تنظیمات فرمان و صندلی نیز اجازه می‌دهد اکثر رانندگان به وضعیت مناسبی برسند.

فضاهای ذخیره‌سازی متعدد در کابین کاربرد روزمره را آسان کرده‌اند. محفظه بزرگ زیر کنسول مرکزی، جیب‌های بزرگ درها و فضای کاربردی مقابل سرنشین جلو از جمله ویژگی‌هایی هستند که استفاده از خودرو را راحت‌تر می‌کنند. البته کیفیت متریال به اندازه بهترین رقبا نیست. در مقایسه با هیوندای کونا یا کیا نیرو، پلاستیک‌های کابین ساده‌تر هستند، اما طراحی داخلی شخصیت خاص خودش را دارد و حس ارزان بودن منتقل نمی‌کند.

فضای ردیف عقب برای دو بزرگسال مناسب است، هرچند افراد قدبلند فضای پای زیادی در اختیار نخواهند داشت. در نسخه هیبریدی، باتری زیر صندلی راننده قرار گرفته و کمی از فضای قرارگیری پاها کاسته است. صندوق عقب با حجم ۳۸۰ لیتر از نسخه برقی بزرگ‌تر است، اما هنوز به پای برخی رقبا مانند هیوندای کونا یا تویوتا یاریس کراس نمی‌رسد.

در نسخه 4xe نیز انتظار می‌رود کابین متفاوت‌تری ببینید، اما تغییرات محدود به چند نشان اختصاصی، کف‌پوش‌های مقاوم‌تر و پارچه متفاوت صندلی‌ها شده است. برای گران‌ترین مدل خانواده، این میزان تفاوت کمی ناامیدکننده است.

فضای داخلی و امکانات

موتور و عملکرد جیپ اونجر

جیپ اونجر چهار قوای متحرکه متفاوت دارد. نسخه پایه از موتور سه سیلندر ۱.۲ لیتری توربوشارژ با قدرت ۹۹ اسب بخار استفاده می‌کند. روی کاغذ این عدد چندان چشمگیر نیست، اما در رانندگی روزمره خودرو عملکرد قابل قبولی دارد. در شهر کاملاً پاسخگو است، هرچند هنگام سبقت یا رانندگی در بزرگراه باید موتور را در دورهای بالاتر نگه داشت. خوشبختانه گیربکس دستی و کلاچ عملکرد نرمی دارند و رانندگی را لذت‌بخش‌تر می‌کنند.

نسخه e-Hybrid همان موتور را با یک سیستم هیبرید خفیف ۴۸ ولتی ترکیب می‌کند. موتور برقی ۲۸ اسب بخاری هنگام شروع حرکت و شتاب‌گیری به کمک موتور بنزینی می‌آید و باعث می‌شود خودرو بسیار سرحال‌تر از چیزی باشد که اعداد و ارقام نشان می‌دهند. شتاب‌گیری میانی نیز نسبت به نسخه دستی بهتر است و جیپ ادعا می‌کند شتاب بین ۳۰ تا ۶۰ مایل بر ساعت حدود ۳۰ درصد سریع‌تر شده است. این تفاوت در رانندگی روزمره کاملاً محسوس است.

در مقابل، گیربکس دوکلاچه همیشه بهترین تصمیم را نمی‌گیرد و گاهی هنگام معکوس دادن یا تعویض دنده کمی تعلل دارد. همچنین هنگام فشار دادن موتور، صدای سه سیلندر نسبتاً خشن می‌شود.

سیستم هیبریدی قادر است تا حدود یک کیلومتر فقط با نیروی برق حرکت کند. اگرچه این عدد با هیبریدهای کامل تویوتا قابل مقایسه نیست، اما در ترافیک شهری باعث کاهش مصرف سوخت و آرام‌تر شدن حرکت خودرو می‌شود.

نسخه 4xe به لطف اضافه شدن یک موتور برقی روی محور عقب، چهارچرخ محرک واقعی ارائه می‌دهد و مجموع قدرت آن به ۱۴۳ اسب بخار می‌رسد. با وجود این افزایش قدرت، شتاب خودرو همچنان خیلی هیجان‌انگیز نیست و رسیدن به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت حدود ۹.۵ ثانیه زمان می‌برد.

اما آنچه این مدل را خاص می‌کند، توانایی خارج جاده است. حالت‌های رانندگی مخصوص برف، گل و مسیرهای خاکی، تقسیم هوشمند نیرو بین دو محور و عملکرد نرم سیستم هیبریدی باعث شده 4xe در مسیرهای دشوار بسیار فراتر از انتظار ظاهر شود.

سواری و هندلینگ: قابل قبول اما کمی خشک

به دلیل وزن کمتر جیپ اونجر نسبت به نسخه برقی، مدل‌های بنزینی و هیبریدی احساس چابکی بیشتری دارند. فرمان سریع است و خودرو در شهر به‌راحتی تغییر مسیر می‌دهد. البته اگر با سرعت وارد پیچ شوید، حرکات عرضی بدنه کاملاً محسوس است و خودرو هرگز به اندازه فورد پوما یا برخی کراس‌اوورهای اسپرت لذت رانندگی ارائه نمی‌دهد. اما در مجموع خودرویی متعادل و قابل پیش‌بینی است.

سواری خودرو روی مسیرهای معمولی راحت است، هرچند دست‌اندازهای بزرگ را کمی خشک عبور می‌کند. صندلی‌ها نیز به دلیل نبود تنظیم گودی کمر در سفرهای طولانی می‌توانند خسته‌کننده شوند. نسخه هیبریدی در بزرگراه آرام‌تر عمل می‌کند و سکوت بیشتری نسبت به مدل دستی دارد، اما سیستم تعلیق هنوز روی دست‌اندازهای تیز کمی خشک احساس می‌شود.

نسخه 4xe با وجود افزایش ارتفاع، پایداری مناسبی دارد و در پیچ‌ها بیش از حد دچار حرکات بدنه نمی‌شود. مهم‌تر از همه اینکه توانایی‌های آفرود آن واقعاً تحسین‌برانگیز است.

در آزمایش‌های خارج جاده، جیپ اونجر 4xe به‌راحتی از مسیرهای گل‌آلود، شیارهای عمیق و سربالایی‌های لغزنده عبور کرد؛ عملکردی که از یک کراس‌اوور کوچک انتظار نمی‌رود. شاید نبود دنده کمکی و سیستم کنترل سرعت در سرازیری در مسیرهای بسیار سخت احساس شود، اما برای اکثر خریداران این خودرو کاملاً کافی خواهد بود.

جیپ اونجر

مصرف سوخت و هزینه‌های نگهداری

نسخه دستی جیپ اونجر به‌طور رسمی مصرفی حدود ۵۰.۴ مایل بر گالن دارد که رقم مناسبی است، اما نسخه e-Hybrid با مصرف ۵۷.۶ مایل بر گالن یکی از کم‌مصرف‌ترین کراس‌اوورهای کلاس خود محسوب می‌شود. در آزمایش واقعی نیز مصرفی حدود ۵۲ مایل بر گالن ثبت شده که اختلاف چندانی با اعداد کارخانه ندارد. حتی نسخه چهارچرخ محرک 4xe نیز مصرفی بیش از ۵۰ مایل بر گالن دارد که برای یک خودروی دو دیفرانسیل بسیار قابل توجه است.

از نظر قیمت، نسخه هیبریدی جذاب‌ترین انتخاب خانواده محسوب می‌شود؛ زیرا تنها کمی گران‌تر از مدل دستی است اما اختلاف قیمتی نزدیک به ۱۰ هزار پوند با نسخه برقی دارد و در عین حال نیازی به شارژ کردن باتری هم ندارد.

یک کراس اوور خوش ساخت

جیپ اونجر شاید بهترین کراس‌اوور کوچک بازار نباشد، اما یکی از کامل‌ترین و متنوع‌ترین گزینه‌هاست. طراحی جذاب، شخصیت مستقل، کابین کاربردی و عرضه با چهار قوای محرکه متفاوت باعث شده تقریباً برای هر سلیقه‌ای گزینه مناسبی در خانواده آن پیدا شود.

نسخه بنزینی اگرچه عملکرد مناسبی دارد، اما قیمت آن نسبت به رقبا کمی بالا است. در مقابل، e-Hybrid بهترین تعادل میان قیمت، مصرف سوخت، عملکرد و راحتی را ارائه می‌دهد و بدون شک منطقی‌ترین انتخاب برای اکثر خریداران خواهد بود.

اما اگر به سفرهای خارج جاده علاقه دارید، Avenger 4xe یکی از معدود کراس‌اوورهای کوچک امروزی است که واقعاً می‌تواند از آسفالت فاصله بگیرد. این مدل ثابت می‌کند هنوز هم می‌توان خودرویی کوچک، اقتصادی و در عین حال توانمند در مسیرهای خاکی ساخت.

اونجر شاید در هیچ بخش بهترین کلاس نباشد، اما ترکیب شخصیت، کارایی و تنوع آن باعث شده به یکی از موفق‌ترین محصولات جدید جیپ تبدیل شود.

عضویت در کانال آپارات.