نام ایتالجت درگستر برای بسیاری از موتورسواران یادآور یکی از خاصترین اسکوترهای دهه ۹۰ میلادی است. در آن دوران، نسخه ۱۸۰ سیسی دوزمانه با قدرت ۱۹ اسببخار به یک مدل افسانهای تبدیل شده بود؛ اسکوتری با شاسی فضایی لولهای، سیستم تعلیق جلوی بازویی و طراحی آیندهنگرانه که ظاهری کاملاً متفاوت از رقبا داشت.
حالا، ۲۵ سال بعد، ایتالجت با معرفی Dragster 700 Twin بار دیگر به سراغ همان فرمول رفته، اما این بار همه چیز بسیار افراطیتر شده است.
این مدل در کنار نسخههای ۱۲۵، ۲۰۰ و ۳۰۰ سیسی عرضه میشود، اما برخلاف آنها، از یک پیشرانه دو سیلندر موازی ۶۹۲ سیسی ساخت QJMotor استفاده میکند؛ همان شرکتی که موتورسیکلتهای بنلی را نیز تولید میکند.
مهمتر اینکه این موتور به یک گیربکس دستی شش سرعته مجهز شده و خبری از سیستم انتقال قدرت اتوماتیک مرسوم اسکوترها نیست.
آیا درگستر ایتالجت درگستر 700 Twin واقعاً یک اسکوتر است؟
نگاهی دقیقتر به درگستر 700 Twin این سؤال را مطرح میکند که آیا اصلاً میتوان آن را اسکوتر نامید؟
هیچ فضای ذخیرهسازی زیر زین وجود ندارد، خبری از محفظههای جلو، قلاب حمل خرید یا حتی امکان نصب آسان باکس نیست. در واقع تقریباً تمام ویژگیهای کاربردی یک اسکوتر سنتی حذف شدهاند.
ایتالجت نیز ترجیح میدهد این محصول را نه یک اسکوتر، بلکه یک «سوپربایک شهری» بنامد. برای اثبات این ادعا، مراسم معرفی رسانهای درگستر 700 نه در خیابانهای شهر بولونیا، بلکه در پیست افسانهای ایمولا برگزار شد.
طراحی؛ انگار از آینده آمده است
حتی پیش از روشن کردن موتور، ایتالجت درگستر 700 Twin توجه همه را به خود جلب میکند. از شاسی لولهای فولادی زاویهدار گرفته تا کالیپرهای رادیال برمبو، همه چیز حال و هوایی خاص و غیرمتعارف دارد.
پیشرانه در زیر زین راننده و نسبتاً عقبتر از محور جلو نصب شده و در قسمت عقب نیز دو اگزوز کوچک آکراپوویچ، یادآور موتورسیکلتهای MotoGP هستند.
طراحی بدنه نیز کاملاً تهاجمی است؛ بالههای آیرودینامیکی، خطوط شکسته و چراغهای LED تیز، ظاهری کاملاً آیندهنگرانه به موتور دادهاند.
تنها ویژگی کلاسیک درگستر که حذف شده، سیستم تعلیق جلوی بازویی معروف این خانواده است. ایتالجت برای دستیابی به حس سواری شبیهتر به موتورسیکلتهای اسپرت، از دوشاخ معکوس (USD) استفاده کرده است.
طراحی عقب موتور
سواری و هندلینگ؛ فراتر از یک اسکوتر
با وجود طراحی غیرمعمول، ایتالجت درگستر 700 Twin روی پیست عملکردی بسیار بهتر از انتظار دارد.
فرمانپذیری تیز، شاسی دقیق و پیشرانه پرنشاط باعث شده این مدل فاصله بسیار زیادی با اسکوترهای اتوماتیک و نرمسواری سنتی داشته باشد. البته درگستر هنوز هم نمیتواند با یک سوپراسپرت واقعی رقابت کند، اما هرچه بیشتر به آن فشار بیاورید، پاسخ بهتری دریافت خواهید کرد. جالب اینکه در طول برنامه آزمایشی ایمولا، با وجود تفاوت سطح مهارت خبرنگاران، هیچکدام از موتورسواران از پیست خارج نشدند؛ موضوعی که نشان میدهد درگستر حاشیه ایمنی مناسبی دارد.
اگرچه احتمالاً هیچکس درگستر 700 را بهجای یک سوزوکی GSX-R750 برای استفاده پیست انتخاب نمیکند، اما تواناییهای آن در محیط پیست واقعاً تحسینبرانگیز است.
ایتالجت درگستر 700 Twin
شاسی، تعلیق و ترمزها
از نظر مشخصات فنی، ایتالجت درگستر 700 Twin کاملاً در سطح یک موتورسیکلت اسپرت پریمیوم ظاهر میشود.
شاسی فولادی لولهای فوقالعاده محکم، بازوی عقب آلومینیومی، ترمزهای کامل برمبو با دیسکهای Wave و تایرهای Pirelli Diablo Rosso تنها بخشی از تجهیزات آن هستند. سیستم تعلیق شامل دوشاخ معکوس قابل تنظیم Marzocchi در جلو و کمکفنر تکی Öhlins در عقب است.
ایتالجت همچنین مکانیزم ثبت اختراعشدهای برای تنظیم هندسه سیستم تعلیق عقب توسعه داده که امکان تغییر رفتار شاسی را فراهم میکند.
در عمل، درگستر برخلاف ظاهر عجیبش، سواری نسبتاً طبیعی و دوستانهای ارائه میدهد.
فرمان جلو کمی نرم احساس میشود، اما بازخورد مناسبی از ترمزها دریافت میشود و قدرت توقف نیز بسیار خوب است.
وزن ۱۹۰ کیلوگرمی موتور هنگام تغییر مسیرهای سریع در شیکینها خود را نشان میدهد، اما در مجموع عملکرد آن نسبت به ساختار غیرمعمولش بسیار چشمگیر است.
پیشرانه و عملکرد
قلب تپنده ایتالجت درگستر 700 Twin یک پیشرانه دو سیلندر موازی ۶۹۲ سیسی با قدرت ۶۸ اسببخار است؛ محدودهای که آن را در کنار موتورسیکلتهایی مانند یاماها MT-07 و کاوازاکی Z650 قرار میدهد. این پیشرانه که در برخی مدلهای QJMotor و بنلی نیز استفاده میشود، عملکردی نرم، روان و قابل اعتماد دارد. در پیست ایمولا، موتور کشش مناسبی در دورهای میانی ارائه میکرد و شتاب خروج از پیچها کاملاً رضایتبخش بود.
ایتالجت نسخه محدودشده A2 با قدرت ۴۷ اسببخار را نیز عرضه میکند.
از نظر الکترونیکی، درگستر به کنترل کشش و ABS مجهز شده است، اما به دلیل استفاده از دریچه گاز مکانیکی، خبری از کوییکشیفتر، کروز کنترل یا سیستمهای پیشرفتهتر نیست.
گیربکس شش سرعته و کلاچ مرطوب عملکرد مطلوبی دارند، هرچند پیدا کردن پدال تعویض دنده در ابتدا کمی زمان میبرد.
پیشرانه دو سیلندر موازی ۶۹۲ سیسی
کیفیت ساخت و تجهیزات
کیفیت ساخت ایتالجت درگستر 700 Twin در سطح بسیار بالایی قرار دارد.
رنگآمیزی نسخه محدود Gresini MotoGP Replica خیرهکننده است و تمامی قطعات فلزی شاسی و بدنه کیفیت ساخت بسیار خوبی دارند. اگرچه طراحی و توسعه موتور در ایتالیا انجام شده، اما تولید در کشورهای مختلفی از جمله چین، تایلند و اندونزی صورت میگیرد.
از نظر تجهیزات نیز درگستر کمبودی ندارد:
- نمایشگر رنگی ۵ اینچی LCD
- دوربینهای جلو و عقب
- اتصال بلوتوث
- سیستم پایش فشار باد تایرها
- کنترل کشش
- ABS
نسخه محدود Gresini همچنین به کمکفنر فرمان، اگزوزهای دوگانه آکراپوویچ و برخی قطعات ویژه مجهز شده است.
نمایشگر رنگی ۵ اینچی LCD
قیمت و رقبا
قیمت نسخه استاندارد Premium Edition برابر با ۱۲,۱۰۰ پوند است، در حالی که نسخه محدود Gresini با قیمت ۱۳,۸۰۰ پوند عرضه شد و تمامی نمونههای آن به فروش رسیدهاند.
مصرف سوخت ادعایی ۶۵ مایل بر گالن رقم مناسبی محسوب میشود، اما هزینه بیمه احتمالاً بالا خواهد بود.
ایتالجت درگستر 700 Twin در عمل رقیب مستقیمی ندارد. نزدیکترین گزینه را میتوان یاماها TMAX دانست، هرچند TMAX همچنان یک اسکوتر سنتی با گیربکس اتوماتیک، فضای ذخیرهسازی و کاربرد روزمره بیشتر است.
یک موتور منحصر به فرد و خاص
هیچ چیز درباره ایتالجت درگستر 700 Twin منطقی نیست.
اگر به دنبال وسیلهای کاربردی و اقتصادی برای رفتوآمد روزانه هستید، گزینههایی مانند سوزوکی Burgman 650 انتخابهای بسیار منطقیتری هستند. اما درگستر 700 اصلاً برای منطق ساخته نشده است. این محصول ترکیبی از طراحی رادیکال، حس سواری اسپرت و شخصیت منحصربهفردی است که امروزه کمتر در صنعت موتورسیکلت دیده میشود.
برای گروه کوچکی از موتورسواران که بهدنبال متفاوت بودن هستند، درگستر 700 میتواند یکی از جذابترین و خاصترین گزینههای بازار باشد.
ویدوهای تست و بررسی را می توانید در کانال آپارات مشاهده کنید
