مجله خودرویی ایران: استقبال از پرلود جدید بسیار چشمگیر بود. انتظار میرفت عملکرد آن حیرتانگیز باشد و مهندسی هوشمندانهاش تحسین برانگیز—این شگفتی که هوندا چگونه توانسته اینهمه قابلیت را از خودرویی که در اصل، یک سیویک هیبریدی با ظاهری جدید است استخراج کند.
زیبایی غیرمعمول
پرلود جدید واقعاً زیباست، زیباتر از هر تویوتا جیآر۸۶ یا سوبارو بیآرزدی. به جای المانهای خشن و عصبانی که به بینندگان بگویند این یک خودروی اسپورت است، هوندا زیباییشناسی نرمتر و جذابتری را انتخاب کرده که این روزها بسیار نادر است.
چراغهای جلو رو به بالا و هالهای شکل به پرلود چهرهای ملایمتر میدهند، در حالی که شیشهی بادگیر مورب به روی سقف جریان یافته و به بخش عقب با استایل فستبکِ شیک میرسد. فرم کلی دوستداشتنی است. میلهی نوری در عقب یادآور پورشه تایکان است (چیز بدی نیست)، در حالی که نشان جدید «honda» با حروف کوچک درست زیر آن قرار گرفته. آنچنان شبیه نسلهای قدیمی پرلود نیست، اما از طرفی، طراحی آن خودرو نیز در پنج نسل اول خود کاملاً منحصربهفرد بود.
خریداران میتوانند هر رنگی را انتخاب کنند… تا زمانی که Rallye Red یا Boost Blue Pearl (۴۵۵ دلار اضافه) باشد. یک دسته چرخ ۱۹ اینچی Berlina Black به صورت استاندارد ارائه میشود، اما چرخهای ۱۹ اینچی دو رنگ و جهتدار با ۲,۱۵۶ دلار اضافه در دسترس هستند.
هوندا پرلود
نقاط قوت: طراحی زیبا، پیشرانه چابک، جعبه دنده هوشمند
در داخل، انتخاب بین چرم مشکی استاندارد یا ترکیب سفید و آبی وجود دارد. مورد دوم با رنگ های جایگزین روشن در بخش پایین داشبورد و کنسول مرکزی، به کابینی که در غیر این صورت ساده است، جلوهای درخشان میبخشد.
طراحی دریچههای تهویه مشبکِ امضای هوندا از مدلهایی مانند سیویک به ارث رسیده، درست مثل دستهکنارهای بسیار کلیکی برای کنترلهایی مانند دما. در دنیای امروز با افراط در صفحات لمسی، داشتن این ویژگیها بسیار دلپذیر است.
فضای داخلی
فناوری از رده خارج
صفحه لمسی ۹.۰ اینچی استاندارد پرلود از نمونههای موجود در رقبا مانند جیآر۸۶ و بیآرزدی (۸.۰ اینچ) بزرگتر است، اما تقریباً تمامی تعریفها همینجا به پایان میرسد. صفحهنمایش برای یک تاچاسکرین در سال ۲۰۲۵، کوچک و با کیفیتی بهطرز غیرمنطقی پایین است. دوربین دید عقب نیز به مراتب تارتر از آن چیزی است که باید باشد.
صفحه ابزار دیجیتال ۱۰.۲ اینچی مستقیماً از سایر مدلهای هوندا مانند آکورد، سیآروی و پایلوت اقتباس شده است. حجم زیادی از اطلاعات را نشان میدهد و بسیار قابل تنظیم است، اما کمی شلوغ به نظر میرسد. سادهسازی تجربه کاربری در اینجا بسیار کمککننده خواهد بود.
صفحه نمایش لمسی
نقاط ضعف: پرسر و صدا در جاده، فناوری از ابتدا منسوخ، قیمت بالا
صندلی راننده به خوبی فرمدار شده اما ناراحت نیست. باسن و کمرتان پس از ساعتها رانندگی درد نخواهد گرفت، ممکن است در صندلیهای سیویک تایپ آر اینطور شود. راحت نشستن نیاز به کمی جابجایی دارد، اما وقتی نقطه ایدهآل را پیدا کنید، واقعاً مشکلی وجود نخواهد داشت.
تجربه رانندگی: چابک اما پرسروصدا
در رانندگی در جادههای کوهستانی پیچدرپیچ، یک چیز فوراً روشن میشود: پرلود پرسر و صدا است. آن هم نه به شیوهای خوب، صدای جاده، باد و لاستیک در سرتاسر کابین طنینانداز است. صحبت با سرنشین نیاز به کمی بلندتر کردن صدا دارد.
سواری نیز دقیقاً نرم و لطیف نیست. با وجودی که هوندا پرلود را به عنوان “گرند تورر” خود معرفی میکند، این کوپه دو در روی آسفالت ناهموار به شدت تکان میخورد. چرخهای ۱۹ اینچی و لاستیکهای با دیواره کوتاه، با وجود مسلماً ظاهر خوشایند، قطعاً به کیفیت سواری پرلود کمکی نمیکنند.
عملکرد هیبریدی چابک
در پیچهای جاده کوهستان، پیشرانه هیبریدی ۲.۰ لیتری پرلود، چابکی مشابه چیزی مثل سیویک اسآی دارد. این سیستم ۲۰۰ اسببخار و ۲۳۲ پوند-فوت گشتاور را از طریق چیزی که هوندا “سیستم هیبریدی درایو مستقیم” مینامد—که جایگزین یک جعبه دنده متعارف عمل میکند، به چرخهای جلو میفرستد. کمی بعد بیشتر در این مورد صحبت میکنیم.
مسلماً، پرلود شما را در مسیر رسیدن به ۶۰ مایل بر ساعت (حدود ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت) شگفتزده نخواهد کرد که طبق برخی تخمینها حدود ۶.۵ ثانیه طول میکشد. اما شتاب ابتدایی آن بهتر از آن چیزی است که فکر میکنید؛ مقدار زیادی گشتاور آنی از موتور الکتریکی وجود دارد قبل از اینکه پیشرانه بنزینی وارد عمل شود. پدال گاز سریع و آنی پاسخ میدهد؛ هیچ نشانی از تاخیر نیست.
وقتی نوک پرلود را به سمت یک پیچ میگیرید، کاملاً روان دور میزند. اگرچه به تیزی یک اسکالپل مانند تایپ آر یا حتی به تنگی یک اسآی نیست، حتی با وجود سیستم تعلیق جلو دوبل محوری اقتباسشده از تایپ آر، اما پرلود کنترل بدنه عالی و فرمان دقیقی دارد. هدایت این خودرو در جادههای کوهستانی آسان و لذتبخش است.
از نظر تعریف، یک سیویتی نیست، اما قطعاً در دیانای خود ردپایی از سیویتی دارد. در بیشتر مواقع، سیستم درایو مستقیم کاملاً معمولی و بیحاشیه است و در هنگام نیاز، قدرت را بیسر و صدا توزیع میکند. اما دکمه «S+» در سمت راست اهرم تعویض دنده را فشار دهید و پدالهای پشت فرمان را بزنید تا عملکرد تغییر دنده مجازی فعال شود.
دنده ها
تغییر دندههای مجازی
“تغییر دندهها” سریع است و در دنده معکوس، نیروی اضافی وارد میکند یا در هنگام بالا رفتن دنده، خودرو را به جلو میکشد، همانطور که در هر جعبه دنده اتوماتیک معمولی انتظار دارید. اما قانعکننده نیست که مانند یک جعبه دنده “واقعی” احساس شود، بیشتر شبیه یک بازی ویدیویی است.
حتی بدون فعالکردن S+ Shift، حتماً اطمینان حاصل کنید که برای جذابترین تجربه، در حالت Sport قرار گرفتهاید. در حالت رانندگی استاندارد GT و حالت Eco، تفاوت چشمگیری در احساس فرمان و شتاب وجود دارد؛ حالت Eco واقعاً فقط برای شرایط رانندگی بسیار اقتصادی (مثلاً ترافیک سنگین) مناسب است.
بهترین نکته: بازدهی باورنکردنی
شاید چشمگیرترین نکته این باشد که پرلود به نحوی همچنان بازدهی ترکیبی چشمگیر ۴۴ مایل بر گالن (حدود ۵.۳ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر) را ارائه میدهد. این به خوبی سیویک هیبریدی نیست (۴۹ مایل بر گالن ترکیبی)، اما همچنان بازدهی فوقالعادهای برای چیزی با این میزان مشخصات اسپورت محسوب میشود.
حکم نهایی
در نگاه اول، پرلود جدید قطعاً کارهای زیادی را درست انجام میدهد. شیک، بهصرفه و واقعاً خوب برای رانندگی است. هوندا آن را “خودروی هالو” خود مینامد، نمایشی از آنچه با پیشرانه هیبریدی فعلی برند ممکن است
مشکل این است که همچنین قیمتی در سطح خودروی هالو (نسبت به بقیه خط تولید هوندا) دارد: ۴۳,۱۹۵ دلار، شامل هزینه مقصد. حتی اگر هوندا اصرار کند که به دنبال رقابت با بیآرزدی، جیآر۸۶ یا میاتا نیست، سخت است که نادیده بگیریم این پرلود حداقل ۱۰,۰۰۰ دلار از هر یک از آنها گرانتر است.
در نهایت، پرلود به وعده اصلی خود وفادار میماند: یک کوپه هیبریدی شیک و اسپورت که بهترین و پیشرفتهترین فناوری هیبریدی هوندا را به نمایش میگذارد. فقط کاش در مورد قیمت نیز به وعده خود وفادار میماند.
صفحه رسمی ما را در اینستاگرام دنبال کنید.
