فورد پوما Gen-E در نگاه اول شاید فقط یکی دیگر از کراس‌اوورهای کامپکت برقی بازار باشد؛ اما یک تفاوت مهم دارد: نسخه بنزینی پوما در مقطعی پرفروش‌ترین خودروی بریتانیا بوده است.

همین موضوع اهمیت Gen-E را برای فورد دوچندان می‌کند. این خودرو قرار است همان فرمول موفق پوما را که خریداران زیادی به آن علاقه‌مند شده‌اند، با پیشرانه تمام‌برقی ترکیب کند. فورد امیدوار است بخشی از مالکان فعلی پوما، خودروهای بنزینی خود را با نسخه برقی تعویض کنند. فورد پیش‌بینی کرده بود Gen-E حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد از فروش خانواده پوما را به خود اختصاص دهد. به همین دلیل، عملکرد این خودرو می‌تواند معیاری جالب برای سنجش استقبال مشتریان از خودروهای برقی ارزان‌تر باشد.

از سوی دیگر، فورد پوما Gen-E برای خود فورد نیز اهمیت زیادی دارد. مسیر این شرکت برای توسعه خودروهای برقی چندان ساده نبوده است. موستانگ Mach-E با وجود توانایی‌های مناسب، خودرویی گران‌قیمت بود و پس از آن Explorer برقی با استفاده از پلتفرمی مشترک با فولکس‌واگن ID.4 عرضه شد؛ خودرویی که از نظر شخصیت رانندگی، آن DNA آشنای محصولات فورد را چندان نداشت.

به همین دلیل، Gen-E را می‌توان دومین خودروی برقی جدی و کاملاً توسعه‌یافته توسط خود فورد دانست. در بازاری که خودروهایی مانند جیپ اونجر، اشکودا Elroq، اسمارت #1، ام جی S5 EV، ولوو EX30، رنو 5 و کیا EV3 حضور دارند، سؤال اصلی این است: پوما Gen-E در این رقابت سخت چه جایگاهی خواهد داشت؟

طراحی؛ تفاوت حداقلی با نسخه بنزینی

فورد پوما Gen-E در کنار نسخه بنزینی معمولی در کارخانه فورد در شهر کرایووا رومانی تولید می‌شود و از نظر ظاهری تفاوت چندانی با آن ندارد. جلوپنجره بسته، همانند بسیاری از خودروهای برقی، مهم‌ترین نشانه نسخه Gen-E است و طبیعتاً خبری از خروجی اگزوز نیز نیست. سایر بخش‌های بدنه تقریباً بدون تغییر باقی مانده‌اند. فورد برای Gen-E دو رنگ اختصاصی Electric Yellow و Digital Aqua Blue نیز ارائه می‌کند که هرکدام ۸۰۰ پوند هزینه دارند.

از نظر ارتفاع، نسخه برقی اندکی بلندتر از مدل بنزینی است، اما اختلاف بسیار جزئی بوده و در نگاه اول تفاوت محسوسی میان دو خودرو دیده نمی‌شود.

نمای عقب خودرو

پلتفرم قدیمی، اما بهینه‌شده

فورد پوما Gen-E روی نسخه‌ای اصلاح‌شده از پلتفرم Ford Global B-car ساخته شده است؛ همان معماری که زیربنای پوما بنزینی و پیش‌تر فورد فیستا بود. در حالی که برخی رقبای گران‌تر از پلتفرم‌های اختصاصی خودروهای برقی استفاده می‌کنند، فورد برای کنترل هزینه‌ها به سراغ همین ساختار رفته است.

در کف خودرو یک باتری NMC با ظرفیت قابل استفاده ۴۳.۶ کیلووات‌ساعت قرار گرفته است. این ظرفیت در مقایسه با بسیاری از رقبای جدید چندان بزرگ نیست؛ خودروهایی مانند مینی، رنو، ولوو و کیا حداقل ۴۹ کیلووات‌ساعت ظرفیت دارند و برخی نیز نسخه‌های Long Range ارائه می‌کنند. فعلاً فورد برنامه‌ای برای عرضه باتری بزرگ‌تر برای Gen-E اعلام نکرده است.

نیروی محرکه توسط یک موتور برقی ۱۶۶ اسب‌بخاری در محور جلو تأمین می‌شود. این موتور سنکرون مغناطیس دائم در کارخانه فورد در هالوود تولید می‌شود.

وزن خودرو نیز به دلیل استفاده از باتری افزایش قابل توجهی داشته است. وزن اعلامی فورد ۱۴۸۸ کیلوگرم است؛ یعنی ۲۸۳ کیلوگرم بیشتر از پوما هیبرید ملایم ۱.۰ لیتری که پیش‌تر آزمایش شده بود. با وجود این افزایش وزن، فورد پوما Gen-E همچنان در مقایسه با برخی رقبای برقی خود سبک‌تر است؛ رنو 5 کمی سبک‌تر بوده، اما ولوو EX30 و مینی Aceman وزن بیشتری دارند.

سیستم تعلیق همچنان شامل مک‌فرسون در جلو و محور پیچشی در عقب است، اما به دلیل مرکز ثقل پایین‌تر و وزن بیشتر نسخه برقی، مهندسان فورد تنظیمات آن را به‌طور کامل بازنگری کرده‌اند.

صندوق عقب بزرگ، فضای عقب متوسط

یکی از مهم‌ترین برگ‌های برنده فورد پوما Gen-E در کابین، برخلاف انتظار، فضای بار است. با احتساب محفظه موسوم به Gigabox که در زیر کف قابل تنظیم صندوق قرار دارد، ظرفیت بار به رقم چشمگیر ۵۲۳ لیتر می‌رسد؛ عددی بسیار خوب برای کراس‌اووری در این ابعاد. Gen-E همچنین یک Frunk یا محفظه بار کوچک در قسمت جلو دارد که محل مناسبی برای نگهداری کابل‌های شارژ است. درِ صندوق نیز به‌صورت برقی باز و بسته می‌شود.

در مقابل، موقعیت رانندگی کمی حالت نشسته روی خودرو دارد و کف بالاتر خودرو مشکلاتی را برای سرنشینان عقب ایجاد می‌کند. فورد در کف عقب فضای کافی برای قرار گرفتن پاها زیر صندلی‌های جلو ایجاد نکرده و همین مسئله راحتی سرنشینان عقب را کاهش می‌دهد. فضای سر مناسب است، اما در مجموع Gen-E از نظر فضای ردیف عقب نمی‌تواند با کیا EV3 رقابت کند؛ بنابراین اگر قرار است مرتباً نوجوانان یا سرنشینان بزرگسال را در عقب جابه‌جا کنید، EV3 انتخاب مناسب‌تری خواهد بود.

فضای عقب

داشبورد؛ ترکیبی از مدرن و ارزان

کابین جلو تقریباً همان طراحی نسخه به‌روزشده پوما بنزینی را دارد. ترکیبی از تریم‌های نسبتاً لوکس و پلاستیک‌های ارزان‌قیمت در کنار دو نمایشگر دیجیتال بزرگ دیده می‌شود. نمایشگر مرکزی وظیفه کنترل سیستم تهویه را نیز بر عهده دارد و سیستم اطلاعات و سرگرمی Ford Sync 4 را اجرا می‌کند. اتصال بی‌سیم Android Auto و Apple CarPlay نیز در دسترس است، هرچند یکپارچگی گرافیکی آنها چندان چشمگیر نیست. در مقایسه با رنو 5، کابین فورد پوما Gen-E از نظر طراحی، کیفیت ساخت و حس لمسی متریال چندان جذاب نیست؛ اما در عوض از ارگونومی خوب و فضای کافی برای وسایل کوچک بهره می‌برد.

کنسول مرکزی دو طبقه، دو درگاه USB و فضای مناسبی برای مخفی کردن کابل‌ها دارد.

صندلی‌ها راحت هستند و تنظیم طولی قابل توجه فرمان نیز پیدا کردن موقعیت رانندگی مناسب را آسان می‌کند. دسته‌های فرمان، کلیدهای روی فرمان و اهرم‌های کناری نیز حس استحکام خوبی دارند.

در نسخه آزمایشی Select، با سفارش پکیج‌های Winter و Comfort، کابین چندان اقتصادی به نظر نمی‌رسد. نسخه Premium نیز به سیستم صوتی Bang & Olufsen و روکش صندلی مصنوعی Sensico مجهز می‌شود.

امکانات راننده و داشبورد

پیشرانه و عملکرد فورد پوما Gen-E؛ برقی، سریع و سرگرم‌کننده

فورد برای Gen-E یک سیستم تولید صدای مصنوعی قابل انتخاب نیز در نظر گرفته است؛ قابلیتی که برخلاف بسیاری از نمونه‌های مشابه، چندان آزاردهنده نیست. این صدا بسیار ظریف طراحی شده و به جای آنکه از قسمت جلوی داشبورد به گوش برسد، از ناحیه‌ای پایین‌تر و عقب‌تر شنیده می‌شود. صدای آن تا حدی یادآور موتور سه سیلندر پوما ST است و در دورهای بالاتر ویژگی‌هایی شبیه صدای پیشرانه‌های اسپرت‌تر پیدا می‌کند. اما مهم‌تر از صدا، عملکرد واقعی خودرو است.

پیشرانه ۱۶۶ اسب‌بخاری برای یک کراس‌اوور برقی کوچک کاملاً کافی به نظر می‌رسد. Gen-E در آزمایش MIRA توانست در ۷.۲ ثانیه از صفر به ۶۰ مایل بر ساعت برسد. این رقم فوق‌العاده سریع نیست، اما برای خودرویی با چنین شخصیت و کاربردی کاملاً مناسب است. واکنش اولیه پدال گاز نیز دقیق و سریع بوده و خبری از رفتار بیش‌ازحد تهاجمی و آزاردهنده نیست.

حالت‌های مختلف رانندگی، پاسخ پدال گاز و رفتار خودرو را تغییر می‌دهند، اما یکی از ایرادهای سیستم این است که امکان ترکیب تنظیمات مختلف وجود ندارد. برای مثال، ایده‌آل بود که بتوان پاسخ سریع پدال گاز در حالت Sport را با فرمان سبک‌تر و آرام‌تر حالت Normal ترکیب کرد.

پیشرانه ۱۶۶ اسب‌بخاری

ترمز احیاکننده

فورد پوما Gen-E همانند بسیاری از خودروهای این کلاس، تنظیمات بسیار متنوعی برای سیستم بازیابی انرژی ندارد. یک حالت One-Pedal در منوها وجود دارد که میزان ترمز احیاکننده را به شکل محسوسی افزایش می‌دهد. در رانندگی معمولی نیز دو حالت اصلی در دسترس هستند؛ حالت پیش‌فرض بیشتر شبیه حرکت آزادانه خودروست و حالت L ترمز احیاکننده قوی‌تری ارائه می‌دهد.

عملکرد ترمزهای اصلی چندان چشمگیر نیست و رنو 5 در توقف‌های شدید عملکرد بهتری دارد، اما حس پدال ترمز مناسب است و انتقال میان ترمز احیاکننده و ترمز مکانیکی به‌خوبی تنظیم شده است.

سواری و هندلینگ؛ DNA فورد هنوز زنده است

یکی از جذاب‌ترین بخش‌های فورد پوما Gen-E، رفتار دینامیکی آن است. با وجود آنکه این خودرو یک کراس‌اوور برقی سنگین‌تر و بلندتر از فیستا محسوب می‌شود، بخش قابل توجهی از شخصیت رانندگی فیستا را حفظ کرده است؛ به‌خصوص تمایل خوب به ورود به پیچ‌ها و تعادل مناسب میان نرمی حرکات بدنه و کنترل آن. در واقع Gen-E در کلاس خود خودروی لذت‌بخشی برای رانندگی است.

فرمان نقش مهمی در این موضوع دارد. البته نباید از فرمان یک کراس‌اوور کامپکت برقی انتظار بازخورد یک خودروی اسپرت را داشت، اما سیستم فرمان پوما واکنش‌های دقیق و سرعت مناسبی دارد و در عین سبک بودن، بیش از حد بی‌حس نیست. همین ویژگی باعث می‌شود Gen-E در انواع جاده‌ها، از مسیرهای شهری گرفته تا جاده‌های پیچ‌درپیچ، خودرویی سرگرم‌کننده باشد. توزیع وزن بهتر نسبت به نسخه بنزینی نیز به تعادل خودرو کمک کرده است. Gen-E به شکل محسوسی متعادل است و تنظیم مناسب سیستم تعلیق باعث شده تایرهای کم‌مصرف خودرو نیز چسبندگی جانبی قابل توجهی ارائه دهند.

اگرچه استفاده از محور پیچشی در عقب ممکن است در مقایسه با رقبایی که تعلیق مستقل دارند چندان جذاب به نظر نرسد، اما فورد تجربه زیادی در تنظیم خودروهای کوچک دارد. نسخه Select آزمایش‌شده با وجود ساختار نسبتاً ساده تعلیق، سواری مناسبی داشت؛ حتی در سرعت‌های پایین. البته باید توجه داشت که این خودرو به رینگ‌های ۱۷ اینچی با دیواره تایر نسبتاً بلند مجهز بود. نسخه Premium با رینگ‌های ۱۸ اینچی و دیواره کوتاه‌تر تایر عرضه می‌شود که می‌تواند روی راحتی سواری تأثیر محسوسی داشته باشد.

در مجموع، Gen-E Select توانست ضربات ناشی از چاله‌ها و دست‌اندازهای تیز را بهتر از انتظار جذب کند و در بزرگراه نیز حرکت نرم و با ثباتی داشته باشد.

فورد پوما Gen-E

مصرف انرژی و هزینه‌های استفاده؛ برد شهری عالی، اما باتری کوچک

فورد بالاخره توانسته یک خودروی برقی زیر ۳۰ هزار پوند به بازار عرضه کند. البته نسخه پایه تجهیزات نسبتاً ساده‌ای دارد و برای امکاناتی مانند صندلی‌های گرم‌شونده و سیستم صوتی بهتر باید پکیج‌های سفارشی خریداری کنید. با این حال، حتی نسخه پایه نیز به Sync 4، پشت‌آمپر دیجیتال، شارژر بی‌سیم تلفن همراه و دوربین عقب مجهز است. فورد پوما Gen-E از این نظر جایگاه جالبی دارد: قیمت آن از برخی برندهای پریمیوم پایین‌تر است، اما همچنان از رنو 5 گران‌تر بوده که مهم‌ترین رقیب آن محسوب می‌شود.

اما بزرگ‌ترین نگرانی Gen-E برای کسانی است که مرتباً مسافت‌های طولانی طی می‌کنند ظرفیت باتری است. در سرعت ۷۰ مایل بر ساعت، خودرو به مصرف ۳.۴ مایل به ازای هر کیلووات‌ساعت رسید. با توجه به ظرفیت قابل استفاده ۴۳.۶ کیلووات‌ساعت، این رقم به معنای برد بزرگراهی حدود ۱۴۸ مایل است. شارژ سریع DC نیز با حداکثر توان اعلامی ۱۰۰ کیلووات انجام می‌شود. اما سرعت شارژ پس از رسیدن شارژ باتری به ۵۰ درصد به شکل محسوسی افت می‌کند و میانگین توان شارژ در بازه ۱۰ تا ۹۰ درصد حدود ۶۸ کیلووات بود. رنو 5 نیز حداکثر توان شارژ ۱۰۰ کیلووات دارد، اما می‌تواند این سرعت را برای مدت طولانی‌تری حفظ کند.

در مقابل، فورد پوما Gen-E در آزمون مصرف روزمره عملکرد بسیار خوبی داشت و در مسیرهای کم‌سرعت تا متوسط به میانگین ۶.۲ مایل به ازای هر کیلووات‌ساعت رسید. این رقم می‌تواند برد روزمره حدود ۲۷۰ مایل را فراهم کند. در آزمایش بلندمدت بیش از ۱۰۰۰ مایل طی چند ماه، میانگین مصرف به ۵.۵ مایل به ازای هر کیلووات‌ساعت رسید و بهترین رکورد نیز ۷.۲ مایل به ازای هر کیلووات‌ساعت بود.

در سال ۲۰۲۶، فورد باتری Gen-E را برای افزایش بهره‌وری اصلاح کرد. این تغییر باعث شد برد رسمی WLTP خودرو به بیش از ۲۵۰ مایل افزایش پیدا کند. همچنین سیستم رانندگی نیمه‌خودران BlueCruise که پیش‌تر تنها در موستانگ Mach-E ارائه می‌شد، به Gen-E اضافه شده است.

یک پوما واقعی، این بار با موتور برقی

فورد پوما Gen-E قرار نیست با برد فوق‌العاده، سرعت شارژ خیره‌کننده یا قیمت بی‌رقیب، استانداردهای جدیدی در بازار خودروهای برقی تعیین کند. استفاده از پلتفرم نسخه بنزینی از ابتدا سقف توانایی‌های این خودرو را مشخص کرده است؛ به‌خصوص وقتی صحبت از ظرفیت باتری و برد بزرگراهی باشد.

اما فورد پوما Gen-E در عوض یک کراس‌اوور برقی کوچک، متعادل و دوست‌داشتنی است. مهم‌ترین مزیت آن این است که برخلاف فورد Explorer که بر پایه پلتفرمی مشترک با فولکس‌واگن ساخته شده، Gen-E هنگام رانندگی واقعاً حس یک فورد را منتقل می‌کند. فرمان دقیق، هندلینگ جذاب، تعادل خوب، سواری قابل قبول و کابین کاربردی در کنار صندوق ۵۲۳ لیتری، ترکیبی را شکل داده‌اند که استفاده روزمره از خودرو را بسیار آسان می‌کند.

در مقابل، ظرفیت نسبتاً کم باتری، برد بزرگراهی محدود، سرعت شارژ نه‌چندان پایدار و برخی ایرادات کیفیت کابین همچنان نقاط ضعف آن هستند. با این حال، پوما Gen-E توانسته جایگاهی بین خودروهای برقی اقتصادی و کراس‌اوورهای کوچک‌تر و باکیفیت‌تر پیدا کند؛ خودرویی که شاید انقلابی نباشد، اما در بسیاری از جنبه‌ها ترکیبی پخته و منطقی ارائه می‌دهد.

اگر به دنبال یک کراس‌اوور برقی کوچک هستید که علاوه بر مصرف انرژی مناسب، رانندگی جذاب و شخصیت واقعی یک فورد را هم ارائه کند، فورد پوما Gen-E یکی از گزینه‌هایی است که ارزش بررسی جدی دارد.

برگرفته از وب سایت Autocar