تویوتا آیگو ایکس هیبرید: بلوغ در ابعاد کوچک

اکنون نسخه تکامل‌یافته‌ای از آن خودرو معرفی شده است. این نسخه همان ابعاد کوچک و اساسی آیگو ایکس را حفظ کرده، اما آن را با موتور هیبریدی فوق‌العاده کم‌مصرف تویوتا یاریس همراه ساخته است. طراحی جلوی آن نیز با الهام از ال‌بی‌اکس لاکچری و بزرگ‌تر لکسوس به‌روزرسانی شده. تویوتا ادعا می‌کند عایق‌بندی نیز بهبود یافته و در سراسر رنج، کمبودی از نظر تجهیزات وجود ندارد.

نتیجه، محصولی کمیاب است: یک سوپرمینی واقعی با سیستم تمام هیبرید و امکاناتی که معمولاً در کلاس‌های بالاتر دیده می‌شود. آیا آیگو ایکس به بلوغ رسیده و بیش از هر خودروی دیگری، بلوغ واقعی را در بسته‌ای کوچک ارائه می‌دهد؟

مشخصات فنی: تغییرات اساسی زیر پوست

آیگو ایکس ۷۶ میلی‌متر در طول رشد کرده که تمام آن به دلیل جا دادن موتور هیبرید جدید و بزرگ‌تر در قسمت جلوپنجره است. با این حال، طول ۳۷۷۶ میلی‌متری آن همچنان از سوپرمینی‌های سگمنت B مانند پژو ۲۰۸ و خود یاریس کوتاه‌تر است.

وزن خودرو با باک ۳۰ لیتری به ۱۱۰۲ کیلوگرم رسیده که نسبت به مدل خروجی (۹۷۴ کیلوگرم) افزایش داشته، اما همچنان حدود ۳۰۰ کیلوگرم از یک خودروی برقی معادل سبک‌تر است.

تویوتا برای نصب باتری ۰.۸ کیلووات‌ساعتی در پلتفرم TNGA-B نوآوری به خرج داده. دو ماژول سلول که در یاریس به صورت عمودی Stack شده‌اند، در آیگو ایکس به صورت طولی زیر صندلی‌های عقب قرار گرفته‌اند. این چیدمان جدید فضای لازم برای سیستم تهویه مطبوع جدید را نیز فراهم کرده و تیپ‌های بالاتر به کولر دوگانه مجهز شده‌اند.

موتور همان ۱.۵ لیتری سیکل اتکینسون با موتور الکتریکی، استارتر-ژنراتور و جعبه‌دنده هیبریدی با تقسیم‌کننده قدرت اپی‌سیکلیک (شبیه CVT) است. تنها تغییر مکانیکی دیگر، ارتقاء ترمزهای عقب از کاسه‌ای به دیسکی توپر است.

تیپ جدید GR اسپورت نیز معرفی شده که با کاپوت متضاد و سپر جلو تهاجمی‌تر قابل تشخیص است. این تیپ قدرت بیشتری ندارد (همچنان ۱۱۴ اسب‌بخار)، اما تنظیمات تعلیق مخصوص خود و رینگ‌های ۱۸ اینچی انحصاری دارد. در این تیپ، بخشی از کیفیت سواری فدای هندلینگ تیزتر شده است.

تویوتا آیگو ایکس

داخل کابین: فضای راننده دلپذیر، صندلی‌های عقب محدود

ارگونومی مشابه مدل ۲۰۲۲ است و در جلو اصلاً حس تنگی که در بسیاری از هاچ‌بک‌های سگمنت A دیده می‌شود، وجود ندارد. تنها تغییر معماری، شیب کمی بیشتر صندلی عقب است که به ظاهر فضای پا را افزایش می‌دهد، اما در عمل با ۵۷۰ میلی‌متر فضای پا، فقط برای بزرگسالان کوتاه‌قد و کودکان مناسب است. همچنین یک تونل در میانه کفپای عقب برای عبور سیستم هیبرید ایجاد شده که نشستن نفر سوم را دشوارتر می‌کند.

صندوق بار ۲۳۱ لیتری در حد رقباست، اما از داسیا ساندرو بزرگ‌تر (و ارزان‌تر) جا می‌ماند. با این حال، کابین جلو جای دلپذیری است. فرمان حس گران‌قیمتی دارد، موقعیت رانندگی نسبتاً پایین و «بزرگسالانه» است و دید جلو عالی.

کلیدهای فیزیکی فراوان هستند، از جمله برای تهویه مطبوع. اهرم دنده بزرگ شاید در ۲۰۲۶ کمی آنالوگ به نظر برسد، اما جابجایی بین دنده‌ها بدون نیاز به نگاه کردن را آسان می‌کند.

صفحه‌نمایش لمسی در تیپ‌های اکسل و GR اسپورت ۱۰.۵ اینچ (در بقیه ۹ اینچ) است. اندروید اتو و اپل کارپلی پشتیبانی می‌شود، اگر کمی با تأخیر همراه باشد. کلاستر تمام‌دیجیتال جایگزین دوربین‌ شمارنده‌انداز قدیمی شده است.

داخل کابین

تجهیزات

موتور و عملکرد: تحولی چشمگیر

نصب موتور هیبریدی تأثیری دگرگون‌کننده بر آیگو ایکس داشته که قبلاً با ۷۱ اسب‌بخار و نیاز به تعویض دنده‌های مکرر سر می‌کرد.

• شتاب ۰-۶۰ مایل (۹۶ کیلومتر): ۹.۰ ثانیه (مدل قدیمی: ۱۵.۶ ثانیه)

• شتاب ۳۰-۷۰ مایل: ۸.۶ ثانیه (مدل قدیمی: ۱۶.۵ ثانیه)

این عملکرد در برابر رقبا:

• رنو ۵ (۱۴۸ اسب‌بخار برقی): ۰-۶۰ در ۷.۷ ثانیه

• هیوندای اینستر (۱۱۵ اسب‌بخار برقی): ۰-۶۰ در ۹.۶ ثانیه

• داسیا داستر هیبرید: رقابت نزدیک

گذشته از اعداد، حس رانندگی نیز متحول شده. پاسخ دریچه گاز لذت‌بخش و تیز است و شتاب در حرکت، مطمئن و قوی. تویوتا در مهار اثر «کِش‌سانی» (الاستیک بند) که در نسل‌های اول هیبریدها آزاردهنده بود، مهارت یافته و آیگو ایکس خوش‌رفتار است.

هندلینگ و فرمان‌پذیری

پلتفرم TNGA به مدل‌های مختلف تویوتا (از کورولا تا یاریس و پریوس) جذابیت هندلینگ آرام و دقیقی بخشیده و آیگو ایکس نیز از این قاعده مستثناست. فرمان خطی و خوش‌وزن و چابکی ظریفی آن را از رقبا متمایز می‌کند.

با این حال، فاصله محوری کوتاه و فنرهای بلندتر در پیچ‌های تند و برقراری تعادل آسان، آن را از یاریس هیبرید عقب می‌اندازند. حتی در نسخه GR اسپورت با تعلیق سفت‌تر، جذابیت رانندگی مداوم به پای یاریس نمی‌رسد. کمی شناوری نیز محسوس است.

راحتی و عایق‌بندی

موتور هیبرید علاوه بر شتاب، بهبود عمیقی در عایق‌بندی ایجاد کرده. دیگر برای حرکت با شتاب معقول، موتور زور نمی‌زند و حضور تقریباً بی‌صدای موتور الکتریکی، خودرو را همیشه خوش‌اخلاق‌تر کرده است. تویوتا با اضافه کردن مواد آکوستیک بیشتر در کف جلو و شیشه‌های ضخیم‌تر (در تیپ‌های غیر از پایه) تلاش کرده تجربه سرنشینان را ارتقا دهد.

• صدای کابین در ۵۰ مایل: ۶۲ دسی‌بل (کیا پیکانتو: ۶۵، سیتروئن C3 ایرکراس هیبرید: ۶۳)

• در دور موتور بالا، همچنان صدای موتور شنیده می‌شود.

کیفیت سواری بهبود یافته، هرچند بخشی از آن به دلیل سکوت بیشتر کابین است. شاسی نسبت به میانگین کلاس، روان‌تر و جاذب‌تر است و ضربات ناهمواری‌ها سبک‌تر منتقل می‌شوند، احتمالاً به دلیل باریک بودن لاستیک‌ها و جرم نچرخیده کم.

مصرف سوخت: برگ برنده

مصرف سوخت در رانندگی ترکیبی حومه‌شهر (سرعت ۲۰ تا ۵۰ مایل): ۸۴.۸ مایل بر گالن (معادل ۲.۷ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر)!
برای مقایسه، کیا پیکانتو ۱.۰ لیتری در همین تست حدود ۵۸ مایل بر گالن مصرف می‌کند. در بزرگراه نیز انتظار بیش از ۵۰ مایل بر گالن (۴.۷ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر) می‌رود.

باک

قیمت: معضل همیشگی

با وجود تمام پیشرفت‌ها، قیمت همچنان معضل اصلی آیگو ایکس است.

• تیپ پایه: ۲۱,۵۹۵ پوند (حدود ۲۰۰۰ پوند بیشتر از هیوندای i10 N لاین)

• تیپ GR اسپورت: ۲۶,۸۹۵ پوند (در این محدوده با اسکودا فابیا و رنو ۴ رقابت می‌کند)

• تیپ پیشنهادی: Design (زیر ۲۴,۰۰۰ پوند)

داسیا ساندرو با وجود نداشتن هیبرید، بیش از ۴۰۰۰ پوند ارزان‌تر و بسیار کاربردی‌تر است.

حکم نهایی

شکی نیست که استفاده از قدرت هیبرید تجربه آیگو ایکس را متحول کرده است. به لطف وزن کم، مصرف سوخت روزانه آن فوق‌العاده است و نرمی و پاسخ‌دهی آن بسیار خوشایند. تکامل ظاهری ظریف، هندلینگ منسجم و استفاده از امکانات و تکنولوژی‌های کلاس‌های بالاتر، همه نقاط قوت آن هستند.

اما قیمت‌گذاری همچنان مسئله‌ساز است. قیمت فعلی، این خودروی کوچک و کم‌مصرف تویوتا را در تیررس رقبایی با عملکرد بهتر و کاربردی‌تر قرار می‌دهد و توصیه به خرید آن را کمی دشوار می‌کند.

صفحه رسمی ما را در اینستاگرام دنبال کنید